De wetgever heeft de verwijtbaarheidstoets van de Werkloosheidswet (WW) aangepast. Wat is er veranderd? Wil een werknemer in aanmerking komen voor een WW-uitkering, dan mag er in beginsel geen sprake zijn van verwijtbare werkloosheid; de werknemer mag niets doen om ervoor te zorgen dat hij werkloos wordt of blijft.

Tot 1 januari 2012 was van verwijtbare werkloosheid sprake indien - kort gezegd - het dienstverband was beëindigd vanwege een zogenaamde dringende reden of indien ‘de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van de werknemer zonder dat aan de voortzetting ervan zodanige bezwaren waren verbonden, dat deze voortzetting redelijkerwijs niet van hem kon worden gevergd’ .

Een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep heeft de wetgever evenwel doen besluiten om de verwijtbaarheidstoets aan te scherpen.

De zaak

Bij uitspraak van 24 juni 2009 heeft de Centrale Raad van Beroep (CRvB) geoordeeld dat het weigeren van een aanbod tot ongewijzigde verlenging van de arbeidsovereenkomst niet onder een van de twee gronden uit voornoemde toets valt. Naar de mening van de CRvB is er bij het aflopen van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd immers sprake van een beëindiging van rechtswege en niet van een beëindiging wegens een dringende reden of op verzoek van de werknemer. Gevolg was dat de werkneemster in casu een aanbod tot verlenging van haar arbeidsovereenkomst mocht weigeren zonder haar recht op een WW-uitkering te verspelen.

De wetswijziging

De wetgever achtte het vorenstaande onwenselijk en ook in strijd met het uitgangspunt van de Werkloosheidswet: werkloosheid moet zien te worden voorkomen en als een werknemer toch werkloos wordt, dan moet hij zo snel mogelijk weer aan het werk proberen te komen.

Het feit dat deze werkneemster een aanbod mocht weigeren zonder dat dat consequenties had voor haar recht op een uitkering klemde nog meer aangezien de werkneemster geen aanbod tot ander of passend werk niet had mogen weigeren op het moment dat zij eenmaal een uitkering ontving. Met andere woorden: om de uitkering te mogen ontvangen, mocht het aanbod geweigerd worden, maar om de uitkering te blijven ontvangen, mocht het aanbod niet zonder meer geweigerd worden.

Om deze reden heeft de wetgever per 1 januari 2012 artikel 24 lid 7 WW gewijzigd. Sinds de wijziging wordt een werknemer die na een arbeidsovereenkomst bepaalde tijd een aanbod tot verlenging van de ongewijzigde arbeidsovereenkomst weigert, eveneens als verwijtbaar werkloos beschouwd. Het recht op een WW-uitkering kan alsdan om die reden vervallen.

Het vorenstaande laat onverlet dat de werknemer een aanbod tot ongewijzigde verlenging van zijn arbeidsovereenkomst zonder het verspelen van zijn WW-rechten mag weigeren indien voortzetting van het dienstverband redelijkerwijs niet van hem gevergd kan worden.

mr. Martine Wentink-Schepers